شماره ۸ - گذشت درگه شاهی ز آسمان سرما

گذشت درگه شاهی ز آسمان سرما
که خاک درگه درویش تست افسر ما ۱

زند کبوتر ما در هوای بام تو پر
شکار نسر حقیقت کند کبوتر ما ۲

کمند زلف ترا در خورست گردن شیر
که تاب داده ئی از بهر صید لاغر ما ۳

بظل رایت خورشید آسمان وجود
طلوع کرد ز شرق شهود اختر ما ۴

ستاره ایم نه بل شاهباز دست شهیم
که آفتاب بود زیر سایه پر ما ۵

نهفته در ظلمات تنست آب حیوه
بسینه است دل آئینه سکندر ما ۶

بدور نقطه دل چنبریم دایره وار
بدان احاطه که چرخست زیر چنبر ما ۷

شدیم بنده سلطان فقر و از افراد
ممالک ملک وملک شد مسخر ما ۸

کتاب جمع وجودیم ما بمدرس خود
که هر چه هست بود آیت مفسر ما ۹

مس نواقص امکان زر وجوب شود
شود چو طرح بر او گرد کیمیاگر ما ۱۰

صفای گوشه نشینیم و هست روشن تر
ز آفتاب فلک طینت منور ما ۱۱

نگاهبان سرو گنج و افسر و ملکیم
که شاهوارتر از گوهرست گوهر ما ۱۲