هوش مصنوعی:
این شعر از سعدی، حال و هوای یک مجلس عاشقانه و مینوشی را توصیف میکند که در آن گلها و بلبلان و ساقیان در حال سماع و شادی هستند. شاعر از حال بیخودی خود و دیگران پس از نوشیدن شراب سخن میگوید و به تفاوت بین عاشقان واقعی و دیگران اشاره میکند. او همچنین به مفهوم زندگی و مرگ در راه عشق و دوست اشاره میکند و از عاشقانی میگوید که جان خود را در این راه فدا کردهاند.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب و مستی ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
غزل ۲۲۴ - گلبنان پیرایه بر خود کردهاند
گلبنان پیرایه بر خود کردهاند
بلبلان را در سماع آوردهاند ۱
ساقیان لاابالی در طواف
هوش میخواران مجلس بردهاند ۲
جرعهای خوردیم و کار از دست رفت
تا چه بی هوشانه در می کردهاند ۳
ما به یک شربت چنین بیخود شدیم
دیگران چندین قدح چون خوردهاند ۴
آتش اندر پختگان افتاد و سوخت
خام طبعان همچنان افسردهاند ۵
خیمه بیرون بر که فراشان باد
فرش دیبا در چمن گستردهاند ۶
زندگانی چیست مردن پیش دوست
کاین گروه زندگان دل مردهاند ۷
تا جهان بودست جماشان گل
از سلحداران خار آزردهاند ۸
عاشقان را کشته میبینند خلق
بشنو از سعدی که جان پروردهاند ۹
بلبلان را در سماع آوردهاند ۱
ساقیان لاابالی در طواف
هوش میخواران مجلس بردهاند ۲
جرعهای خوردیم و کار از دست رفت
تا چه بی هوشانه در می کردهاند ۳
ما به یک شربت چنین بیخود شدیم
دیگران چندین قدح چون خوردهاند ۴
آتش اندر پختگان افتاد و سوخت
خام طبعان همچنان افسردهاند ۵
خیمه بیرون بر که فراشان باد
فرش دیبا در چمن گستردهاند ۶
زندگانی چیست مردن پیش دوست
کاین گروه زندگان دل مردهاند ۷
تا جهان بودست جماشان گل
از سلحداران خار آزردهاند ۸
عاشقان را کشته میبینند خلق
بشنو از سعدی که جان پروردهاند ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۶۳۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۲۳ - عیب جویانم حکایت پیش جانان گفتهاند
گوهر بعدی:غزل ۲۲۵ - اینان مگر ز رحمت محض آفریدهاند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
