غزل ۲۳۱ - تو آن نه‌ای که دل از صحبت تو برگیرند

تو آن نه‌ای که دل از صحبت تو برگیرند
و گر ملول شوی صاحبی دگر گیرند ۱

و گر به خشم برانی طریق رفتن نیست
کجا روند که یار از تو خوبتر گیرند ۲

به تیغ اگر بزنی بی‌دریغ و برگردی
چو روی باز کنی دوستی ز سر گیرند ۳

هلاک نفس به نزدیک طالبان مراد
اگر چه کار بزرگست مختصر گیرند ۴

روا بود همه خوبان آفرینش را
که پیش صاحب ما دست بر کمر گیرند ۵

قمر مقابله با روی او نیارد کرد
و گر کند همه کس عیب بر قمر گیرند ۶

به چند سال نشاید گرفت ملکی را
که خسروان ملاحت به یک نظر گیرند ۷

خدنگ غمزه خوبان خطا نمی‌افتد
اگر چه طایفه‌ای زهد را سپر گیرند ۸

کم از مطالعه‌ای بوستان سلطان را
چو باغبان نگذارد کز او ثمر گیرند ۹

وصال کعبه میسر نمی‌شود سعدی
مگر که راه بیابان پرخطر گیرند ۱۰