هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر شباهت و تفاوتهای بین دو نفر است که هر دو از جنس انسان هستند اما یکی با دردهای جسمی و دیگری با دردهای عاطفی درگیر است. شاعر با اشاره به این که هر دو از گل سرشته شدهاند، به تفاوتهای درونی و بیرونی آنها میپردازد.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عاطفی و فلسفی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۳۳ - آن را که چو ما سرشت باشد از گل
آن را که چو ما سرشت باشد از گل
بی خارشکی نباشد ای مهر گسل ۱
من همچو توام ز من چرائی تو خجل
تو خارش تن داری و من خارش دل ۲
بی خارشکی نباشد ای مهر گسل ۱
من همچو توام ز من چرائی تو خجل
تو خارش تن داری و من خارش دل ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۱۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۲ - سرمست به کوی دوست بگذشتم دوش
گوهر بعدی:شماره ۳۴ - ای عشق به خویشتن بلا خواسته ام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
