هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به زیبایی طبیعت و عشق میپردازد. شاعر از میل و اشتیاق بین سرو و صحرا سخن میگوید و به این موضوع اشاره میکند که عشق میتواند هم زیبا و هم دردناک باشد. همچنین، شاعر به صبر و تحمل در برابر سختیها و ستمهای دوست اشاره میکند و بیان میکند که هرچه باشد، زیبایی و عشق برتر است.
رده سنی:
16+
این متن شامل مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند ستم و درد عشق نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری دارد.
غزل ۲۴۱ - میل بین کان سروبالا میکند
میل بین کان سروبالا میکند
سرو بین کآهنگ صحرا میکند ۱
میل از این خوشتر نداند کرد سرو
ناخوش آن میلست کز ما میکند ۲
حاجت صحرا نبود آیینه هست
گر نگارستان تماشا میکند ۳
غافلست از صورت زیبای او
آن که صورتهای دیبا میکند ۴
من هم اول روز دانستم که عشق
خون مباح و خانه یغما میکند ۵
صبر هم سودی ندارد کآب چشم
راز پنهان آشکارا میکند ۶
گر مراد ما نباشد گو مباش
چون مراد اوست هل تا میکند ۷
یار زیبا گر بریزد خون یار
زشت نتوان گفت، زیبا میکند ۸
سعدیا بعد از تحمل چاره نیست
هر ستم کان دوست با ما میکند ۹
تا مگس را جان شیرین در تنست
گرد آن گردد که حلوا میکند ۱۰
سرو بین کآهنگ صحرا میکند ۱
میل از این خوشتر نداند کرد سرو
ناخوش آن میلست کز ما میکند ۲
حاجت صحرا نبود آیینه هست
گر نگارستان تماشا میکند ۳
غافلست از صورت زیبای او
آن که صورتهای دیبا میکند ۴
من هم اول روز دانستم که عشق
خون مباح و خانه یغما میکند ۵
صبر هم سودی ندارد کآب چشم
راز پنهان آشکارا میکند ۶
گر مراد ما نباشد گو مباش
چون مراد اوست هل تا میکند ۷
یار زیبا گر بریزد خون یار
زشت نتوان گفت، زیبا میکند ۸
سعدیا بعد از تحمل چاره نیست
هر ستم کان دوست با ما میکند ۹
تا مگس را جان شیرین در تنست
گرد آن گردد که حلوا میکند ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
۶۸۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۴۰ - چه کند بنده که بر جور تحمل نکند
گوهر بعدی:غزل ۲۴۲ - سرو بلند بین که چه رفتار میکند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
