هوش مصنوعی: این متن شعری است که زیبایی و جذابیت معشوق را توصیف می‌کند. شاعر از موهای معشوق، زیبایی چهره‌اش، و تأثیرات عشق و جفای او بر خود سخن می‌گوید. همچنین، شاعر به تلاش‌های خود برای وصال معشوق و ناامیدی‌های ناشی از هجران اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم عمیق ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.

غزل ۲۴۳ - زلف او بر رخ چو جولان می‌کند

زلف او بر رخ چو جولان می‌کند
مشک را در شهر ارزان می‌کند ۱

جوهری عقل در بازار حسن
قیمت لعلش به صد جان می‌کند ۲

آفتاب حسن او تا شعله زد
ماه رخ در پرده پنهان می‌کند ۳

من همه قصد وصالش می‌کنم
وان ستمگر عزم هجران می‌کند ۴

گر نمکدان پرشکر خواهی مترس
تلخیی کان شکرستان می‌کند ۵

تیر مژگان و کمان ابروش
عاشقان را عید قربان می‌کند ۶

از وفاها هر چه بتوان می‌کنم
وز جفاها هر چه نتوان می‌کند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۶۷۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۴۲ - سرو بلند بین که چه رفتار می‌کند
گوهر بعدی:غزل ۲۴۴ - یار با ما بی‌وفایی می‌کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.