هوش مصنوعی: این متن بیانگر گذر سختی‌ها و رسیدن به آسانی پس از آن است. شاعر از صبر و انتظار برای رسیدن به عید و شادی سخن می‌گوید و توصیه می‌کند که با روشن کردن عود و پاشیدن مشک، فضایی شاد و خوشبو ایجاد شود. همچنین، شاعر از حضور یار و موسیقی در مجلس سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که شعر در چنین مجلسی مناسب است، به ویژه اگر از سعدی باشد.
رده سنی: 15+ این متن دارای مفاهیم عمیق و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و اصطلاحات ادبی قدیمی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.

غزل ۲۷۵ - نگفتم روزه بسیاری نپاید

نگفتم روزه بسیاری نپاید
ریاضت بگذرد سختی سر آید ۱

پس از دشواری آسانیست ناچار
ولیکن آدمی را صبر باید ۲

رخ از ما تا به کی پنهان کند عید
هلال آنک به ابرو می‌نماید ۳

سرابستان در این موسم چه بندی
درش بگشای تا دل برگشاید ۴

غلامان را بگو تا عود سوزند
کنیزک را بگو تا مشک ساید ۵

که پندارم نگار سروبالا
در این دم تهنیت گویان درآید ۶

سواران حلقه بربودند و آن شوخ
هنوز از حلقه‌ها دل می‌رباید ۷

چو یار اندر حدیث آید به مجلس
مغنی را بگو تا کم سراید ۸

که شعر اندر چنین مجلس نگنجد
بلی گر گفته سعدیست شاید ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۸۵۸
این گوهر را بشنوید

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۷۴ - چه سروست آن که بالا می‌نماید
گوهر بعدی:غزل ۲۷۶ - به حسن دلبر من هیچ در نمی‌باید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.