شمارهٔ ۱۲۶ - و له ایضاً فی التّشبیب و التّحبیب

جم رفت و نماند از وی، بر جای به جز جامی
می ده که جهان را نیست، جز نیستی انجامی ۱

گر رند و خراباتی، گشتم مکنیدم عیب
کز زهد فروشی هیچ، حاصل نشدم کامی ۲

بد نام تری از من، در حلقه ی رندان نیست
هر لحظه بود دلقم، جایی گرو جامی ۳

شوریده دلی دارم وز هر طرفی شوخی
گسترده پی صیدش از زلف سیه دامی ۴

تنها نفکند از بام، طشت من سودایی
هر دم فکند عشقش، طشتی زلب بامی ۵

پیوسته نمایندم، خوبان ز رخ و گیسو
شامی زپی صبحی، صبحی ز پی شامی ۶

رو کسب قناعت کن تا با زرهی ای دل
از منِّت هر خاصی، از طعنه ی هر عامی ۷

جز احمد و ال او، ما را به دو عالم نیست
از کس طمع لطفی یا دیده ی انعامی ۸

مانند «محیط» امروز در شهر نمی باشد
قلّاش نظر بازی، دُردی کش بد نامی ۹

بی ساقی آتش دست، بی باده ی آتش وش
کی رام شود شوخی، کی پخته شود خامی ۱۰