شمارهٔ ۱۲۷ - و له ایضاً علیه الرحمة

صدف دیده شد از اشک روان دریایی
به هوای گهر لعل روان بخشایی ۱

جوی خون گر رود از دیده، به دامان شاید
که به رفت از نظر سرو سهی بالایی ۲

غم عشق تو خریدیم، به نقد دل جان
کس نکرده است ازین خوبترک سودایی ۳

غرقه ی بحر غم عشق نترسد زبلا
نوح را نیست زطوفان بلا پروایی ۴

طی وادی خطرناک پرآشوب طلب
نتوان بی مدد راهبر بینایی ۵

دوش در میکده در عالم مستی می گفت
با دل از کف شده ی خویش بت ترسایی ۶

می توان یافتن از حالت امروزی شیخ
کین سیه دل نبود معتقد فردایی ۷

ملک العرش گواه است که بعد از احمد
جز علی نیست مرا راهبر و مولایی ۸

تا قوی دل به تولّای علی گشته «محیط»
نیست از دشمنی نه فلکش پروایی ۹