شماره ۴۹ - دگر بر گریه قادر نیست چشم اشکبار من

دگر بر گریه قادر نیست چشم اشکبار من
کسی کو تا بگرید بر من و بر روزگار من ۱

بود طفل عزیز خانه ی دل اشک رنگینم
گهی بر دوش مژگان است و گاهی بر کنار من ۲

غباری از تو گفتی دارم اندر دل عجب دارم
تو خود زین بیش بر باد فنا دادی غبار من ۳

شب از زلف تبم دارد سیاهی و درازی را
به شب زان دارد الفت دیده شب زنده دار من ۴

رخی کز اشک خونین شسته شد زردی نمی بیند
بحمدالله خزان از پی نمی بیند بهار من ۵

تو گویی چاره دل کن زاول دل نمیدادم
اگر در دست من بودی عنان اختیار من ۶

زبس کز شعله آه جهان سوزش کنم روشن
ز روز کس ندارد پای کم شب های تار من ۷

معانی تازه و الفاظ تر سیراب میکرد
اگر بر تشنه خوانند شعر آبدار من ۸