شماره ۲ - ای از لب تو خطبه کلام قدیم را

ای از لب تو خطبه کلام قدیم را
باعث، رسوم شرع تو امید و بیم را ۱

اول عظیم داشته شأن ترا خدای
وانگاه برفراشته عرش عظیم را ۲

چرخ اثیر تا شرف از گوهرت نیافت
درهم نریخت اینهمه در یتیم را ۳

بر شاهراه عقل نهادی چراغ شرع
تا خلق پی برند ره مستقیم را ۴

قول تو هر کجا که دلیل آورد فقیه
دیگر مجال بحث نماند حکیم را ۵

دارد چنان دمی که بمعجز فرود برد
شمشیر خطبه ی تو عصای کلیم را ۶

روی تو در سلامت خلقست وین سخن
روشن بود چون آینه طبع سلیم را ۷

آن دم که فخر داشت بدان سالها مسیح
در گلشن تو گشت کرامت نسیم را ۸

بر حرف زلف و خال، فغانی قلم کشید
وز دفتر تو خواند الف لام میم را ۹