هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، به زیبایی‌های معشوق و تأثیرات عشق بر شاعر می‌پردازد. در آن از استعاره‌هایی مانند سرو، لاله، و سنگ برای توصیف معشوق استفاده شده و احساسات شاعر مانند حیرت، عشق، و رنجش بیان می‌شود. همچنین، اشاراتی به مفاهیم عرفانی مانند صلح و جنگ درونی وجود دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و اشارات ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

شماره ۱۴ - که تنگ دوخت عفی الله قبای تنگ ترا

که تنگ دوخت عفی الله قبای تنگ ترا
که داد زیب دگر سرو لاله رنگ ترا ۱

مصوری که جمال تو دید حیران ماند
چو در خیال درآورد زیب و رنگ ترا ۲

زسنگ لیلی اگر کاسه یی شکست چه شد
جفاکشان همه بر سر زنند سنگ ترا ۳

هزار بار دمی از برای مد نظر
بلوح سینه کشم صورت خدنگ ترا ۴

لطیفه ییست نهان در تکلمت که زناز
بکس نمیکند اظهار صلح و جنگ ترا ۵

سخن یکیست برو باغبان و عشوه مده
که دل قبول ندارد گل دو رنگ ترا ۶

دلم که همنفسی کرد با تو ای مطرب
نوای ناله فزون ساخت تار چنگ ترا ۷

نهفت ناله فغانی درون پرده ی دل
چو گل بغنچه نگهداشت نام و ننگ ترا ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۳ - بهر گلشن که بینم مبتلایی رو نهم آنجا
گوهر بعدی:شماره ۱۵ - شد باز دیده بر رخ نیکوی او مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.