هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه از عشق عمیق و فراق سخن میگوید. شاعر از دیدن معشوق محروم شده و دلش از فراق سوخته است. او از وعدههای فردایی که هرگز نمیرسند شکایت دارد و تأکید میکند که جز معشوق، هیچ چیز دیگری برایش اهمیت ندارد. درد فراق و اشتیاق، محور اصلی این شعر است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و فراق ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند درد عشق و سوختگی دل نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۲۶ - چشم از دو جهان دوخت تماشای تو ما را
چشم از دو جهان دوخت تماشای تو ما را
کرد از همه بیزار تمنای تو ما را ۱
این دیده که ما را بتو سرگرم چنین ساخت
هم سوخته بیند بته پای تو ما را ۲
رفتی و سراپای ترا سیر ندیدیم
داغی بجگر ماند زهر جای تو ما را ۳
تا چند بفردا فگنی کار دل ما
جنت ندهد وعده ی فردای تو ما را ۴
مائیم و تو، دیگر سخن غیر چه گوئیم
پروای کسی نیست زسودای تو ما را ۵
هر دم چه خراشی دل احباب فغانی
بس کن که سری نیست بغوغای تو ما را ۶
کرد از همه بیزار تمنای تو ما را ۱
این دیده که ما را بتو سرگرم چنین ساخت
هم سوخته بیند بته پای تو ما را ۲
رفتی و سراپای ترا سیر ندیدیم
داغی بجگر ماند زهر جای تو ما را ۳
تا چند بفردا فگنی کار دل ما
جنت ندهد وعده ی فردای تو ما را ۴
مائیم و تو، دیگر سخن غیر چه گوئیم
پروای کسی نیست زسودای تو ما را ۵
هر دم چه خراشی دل احباب فغانی
بس کن که سری نیست بغوغای تو ما را ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۵۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵ - نه هوای باغ سازد نه کنار کشت ما را
گوهر بعدی:شماره ۲۷ - صبحست و جلوه داده مستان پیاله ها را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
