هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عارفانه، با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های غنی، به توصیف معشوق و تأثیر عمیق او بر شاعر می‌پردازد. شاعر از زیبایی‌های معشوق مانند ابرو و چشمانش سخن می‌گوید و بیان می‌کند که این زیبایی‌ها حتی زاهدان را نیز مجذوب خود می‌کند. همچنین، شاعر از عشق و درد فراق می‌نالد و ابراز می‌کند که حاضر است برای معشوق همه چیز را فدا کند.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۵۰ - مستانه برون تاخته یی توسن کین را

مستانه برون تاخته یی توسن کین را
بتخانه ی چین ساخته یی خانه ی زین را ۱

گر صیدکنان ناوک مژگان بگشایی
چشم تو گرفتار کند آهوی چین را ۲

روزی که نهم رخ بنشان کف پایت
از سر بنهم سلطنت روی زمین را ۳

میل خم ابروی تو ای مردم دیده
سرگشته کند زاهد محراب نشین را ۴

سازد مه رخسار تو آیینه ی مقصود
آندل که طلبکار بود نور یقین را ۵

در چنگ غمت کم نکنم ناله که آخر
سر رشته بجایی کشد این صوت حزین را ۶

قومی همه خورشید پرستند فغانی
آن ماه پریچهره ی خورشید جبین را ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۹ - آزاد تر از بلبل باغست دل ما
گوهر بعدی:شماره ۵۱ - روزی که تن ز جان شود و جان ز تن جدا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.