شماره ۷۶ - باران و موج آب و می و روز عشرتست

باران و موج آب و می و روز عشرتست
از هر طرف که می نگرم دام صحبتست ۱

بوی بهار مژده ی فردوس می دهد
وین خوبی هوا اثر لطف رحمتست ۲

آمد برای عشرت این فصل در جهان
آدم که سایه پرور بستان جنتست ۳

خواهی نظر به لاله فگن خواه گل نگر
اکنون که در میان سخن رنگ وحدتست ۴

عمری چنین شریف و هوایی چنین لطیف
بیدار شو نه وقت شکر خواب غفلتست ۵

این یک نفس که بوی گلی می توان شنید
بیرون مرو ز باغ که فرصت غنیمتست ۶

دهر آنچنان که قاعده ی اوست می رود
اینجا چه احتیاج به قانون حکمتست ۷

شاید که پرتوی فگند بر شکسته‌ای
آنراکه در سراچه ی دل نور دولتست ۸

اکنون که سبز گشت فغانی کنار کنار کشت
گر باغبان درت نگشاید چه منت است ۹