شماره ۸۲ - وقت گلم تمام به آه و فغان گذشت

وقت گلم تمام به آه و فغان گذشت
چون بگذرد خزان که بهارم چنان گذشت ۱

زین انجمن چه دید که بیرون نمی رود
دیوانه یی که از سر کون و مکان گذشت ۲

سهلست اگر کنند ز جامی مضایقه
با دل شکسته یی که تواند ز جان گذشت ۳

بر باد بودی ار نشدی صرف گلرخان
این عمر بی بدل که چو آب روان گذشت ۴

فکر کفن کنید که آن ترک تندخو
تیغی چنان رساند که از استخوان گذشت ۵

گو برفروز چهره و بازار گرم کن
اکنون که عاشق از سر سود و زیان گذشت ۶

فرهاد کار کرد فغانی که از وفا
رسمی چنان نهاد که نتوان ازان گذشت ۷