هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از درد عشق و جدایی مینالد و از رنجهای دلش سخن میگوید. او از جفای معشوق، آتش دل، و غمهایش میگوید و احساس میکند که در کلبهٔ احزان اسیر شده است. با این حال، اشارههایی به زیباییهای طبیعت و بهشت نیز دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا سنگین باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مفاهیم بهکاررفته نیاز به درک ادبی و عاطفی بالاتری دارند.
شماره ۹۷ - جفای لاله رخان راحت و فراغ منست
جفای لاله رخان راحت و فراغ منست
هر آنچه داغ بود پیش خلق باغ منست ۱
سزد که آتش دل بر فلک زبانه کشد
ازین هوی که شب و روز در دماغ منست ۲
دلم ربود و در آتش فگند و گفت بناز
دگر کجا رود این صید چون بداغ منست ۳
دلی که طایر بستانسرای جنت بود
بسی شبست که پروانه ی چراغ منست ۴
چو من به کلبه ی احزان شدم خراب چه سود
که بوی پیرهن از دور در سراغ منست ۵
حریف جور نیی دل مده بساقی دور
درین شراب نظر کن که در ایاغ منست ۶
چه عیش و ناز فغانی، نصیب دشمن باد
چنین حضور که در گوشه ی فراغ منست ۷
هر آنچه داغ بود پیش خلق باغ منست ۱
سزد که آتش دل بر فلک زبانه کشد
ازین هوی که شب و روز در دماغ منست ۲
دلم ربود و در آتش فگند و گفت بناز
دگر کجا رود این صید چون بداغ منست ۳
دلی که طایر بستانسرای جنت بود
بسی شبست که پروانه ی چراغ منست ۴
چو من به کلبه ی احزان شدم خراب چه سود
که بوی پیرهن از دور در سراغ منست ۵
حریف جور نیی دل مده بساقی دور
درین شراب نظر کن که در ایاغ منست ۶
چه عیش و ناز فغانی، نصیب دشمن باد
چنین حضور که در گوشه ی فراغ منست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۱۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۶ - بگشا زبان که طبع زبونم گره شدست
گوهر بعدی:شماره ۹۸ - شبست و ما همه جویای می ایاغ کجاست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
