هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، بیانگر نگاهی عرفانی و انتقادی به دنیای مادی و تعلقات آن است. شاعر از بتپرستی و وابستگیهای بیثمر انتقاد میکند و به دنبال حقیقت والاتر و معنویتی فراتر از دنیای فانی است. او از شراب الست و بیخودی به عنوان نمادهایی از وصال به معشوق حقیقی یاد میکند و بر بیثباتی دنیا تأکید دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادهایی مانند شراب و بیخودی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد تا به درستی تفسیر شود.
شماره ۱۱۱ - تا کی بهانه ات بدل بت پرست ماست
تا کی بهانه ات بدل بت پرست ماست
ملزم شویم گر نظرت در شکست ماست ۱
گردون که صبح و شام می از جام زر دهد
محتاج جرعه یی ز شراب الست ماست ۲
هرچند ما گدا و بود مدعی غنی
چون بنگری هنوز نگاهش بدست ماست ۳
آب حیات خواه که اینجا نزاع نیست
ور هست نیستی ز تمنای پست ماست ۴
ساقی مدام باده باندازه می دهد
این بیخودی گناه دل زود مست ماست ۵
در خاکدان دهر فغانی مکن قرار
زینجا فرارجو که نه جای نشست ماست ۶
ملزم شویم گر نظرت در شکست ماست ۱
گردون که صبح و شام می از جام زر دهد
محتاج جرعه یی ز شراب الست ماست ۲
هرچند ما گدا و بود مدعی غنی
چون بنگری هنوز نگاهش بدست ماست ۳
آب حیات خواه که اینجا نزاع نیست
ور هست نیستی ز تمنای پست ماست ۴
ساقی مدام باده باندازه می دهد
این بیخودی گناه دل زود مست ماست ۵
در خاکدان دهر فغانی مکن قرار
زینجا فرارجو که نه جای نشست ماست ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۲۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۰ - ترک من جانب صحرا پی نخجیر شدست
گوهر بعدی:شماره ۱۱۲ - دل بیقرار و دولت دیدار مشکلست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.