هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از گرمی و سردی عشق، رنج‌های عاشقان، و تجربیات روحانی سخن می‌گوید. شاعر از مفاهیمی مانند عشق، رنج، فنا، و تجربه‌های معنوی استفاده کرده و به دنبال همراهی و درک حقیقت است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار باشد.

شماره ۱۲۵ - عاشقان را دم گرم و نفس سرد بسست

عاشقان را دم گرم و نفس سرد بسست
گرمی و گل نبود اشک و رخ زرد بسست ۱

آسمان گو بر هم شعله ی خورشید مدار
که مرا همرهی آن مه شبگرد بسست ۲

مطلب جام جم و آینه ی اسکندر
گر ز مردان رهی یکنظر مرد بسست ۳

نیم جانی بدر آورده ام از دیر مغان
اینقدر زین سفر دور ره آورد بسست ۴

مرشد راه فنا تجربه ی زنده دلانست
خضر این راه دل حادثه پرورد بسست ۵

شهره گشتیم بتر دامنی و تیره دلی
چند ریزید بر آیینه ی ما گرد بسست ۶

از پریشانی شمعست گرانجانی جمع
لب فرو بند فغانی نفس سرد بسست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۲۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲۴ - ما را نه میل باغ و نه پروای بلبلست
گوهر بعدی:شماره ۱۲۶ - عیدست و نوبهار و چمن سبز و خرمست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.