هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی‌های فصل بهار و نوروز می‌پردازد و از عشق و دوستی نیز سخن می‌گوید. شاعر با استفاده از تصاویر طبیعی مانند چمن سبز، سرو، گل‌ها و باغ، احساس شادی و نشاط را منتقل می‌کند و به ارتباط عمیق بین انسان و طبیعت اشاره دارد.
رده سنی: 12+ این شعر دارای مفاهیم زیبایی‌شناختی و عرفانی است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و لذت‌بخش خواهد بود. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال پیچیده باشد.

شماره ۱۲۶ - عیدست و نوبهار و چمن سبز و خرمست

عیدست و نوبهار و چمن سبز و خرمست
ماییم و روی دوست که نوروز عالمست ۱

بر سرو ناز پرور من می کند سلام
هر شاخ گل که در چمن جان مسلمست ۲

از نازکان سرو چمن سرو ناز من
در جلوه ی کمال بخوبی مقدمست ۳

بخرام سوی باغ که از جا رود قدم
شمشاد را که بر لب جو پای محکمست ۴

بر باد اگر رود دل ما در هوای تست
انگار کز حریم چمن غنچه یی کمست ۵

زان گل که می نهند بنازش بتاج سر
گاه خرام سر و قد ان خاک مقدمست ۶

ای گل مخوان فغانی غمدیده را به باغ
گشت چمن مناسب دلهای بیغمست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲۵ - عاشقان را دم گرم و نفس سرد بسست
گوهر بعدی:شماره ۱۲۷ - چمن ز سایه ی سروت چو گلشن ارمست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.