خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر از غم و اندوه، ناامیدی، و رنج‌های عاشقانه سخن می‌گوید. شاعر از اشک‌ها، آه‌های سرد، و ناله‌های جانکاه خود می‌گوید و تأثیر آن‌ها بر دیگران را توصیف می‌کند. همچنین، اشاره‌هایی به مفاهیم عرفانی و اساطیری مانند سامری و گوساله دارد که بر پیچیدگی و عمق احساسات شاعر تأکید می‌کنند.

متن دارای مضامین عمیق عاطفی و عرفانی است که درک آن‌ها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، برخی اشارات اساطیری و پیچیدگی‌های زبانی وجود دارد که برای سنین بالاتر مناسب‌تر است.

مشاهده کامل

شماره ۱۳۶ - از گلم گلها شکفت و از مزارم لاله خاست

از گلم گلها شکفت و از مزارم لاله خاست
کشت امیدم نگر کز اشک همچون ژاله خاست ۱

هر که بشنید آه سردم در دلش پیکان نشست
وانکه دید این جسم چون نالم ز جانش ناله خاست ۲

آنقدر در بزم میخواران نشستی شمع من
کز لب چون انگبینت عاقبت تبخاله خاست ۳

ماه مجلس نیمشب آیینه با من صاف کرد
از دل تنگم بیکدم گرد چندین ساله خاست ۴

مردم از این همدمی یا رب چه هشیارانه رفت
آنکه زین مجلس باول کاسه ی غساله خاست ۵

ساحر بابل چه داند سر ثعبان کلیم
کز سر این بحث مشکل سامری گوساله خاست ۶

یا رب این صید از کجا آمد که چون افتاد پیش
هر طرف صد نیزه بالا گردش از دنباله خاست ۷

ناله ی جانکاه عاشق رخنه در جان افگند
بس کن این شیون فغانی کز دلم پر کاله خاست ۸
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۳۵ - دوش آه من سر راهش برسم داد بست
گوهر بعدی:شماره ۱۳۷ - خورشید من که رخش جفا گرم داشتست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.