هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، به زیباییهای عشق، رنجهای هجران، و گرمی محفل عاشقان میپردازد. شاعر با استفاده از استعارههای زیبا مانند خورشید، عندلیب، و شمع، احساسات عمیق خود را بیان میکند و از جفای معشوق و ناپایداری دنیا سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، برخی از استعارهها و اشارات عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۱۳۷ - خورشید من که رخش جفا گرم داشتست
خورشید من که رخش جفا گرم داشتست
حسنش بر این خیال خطا گرم داشتست ۱
در عاشقی بشورش من نیست عندلیب
هنگامه را بصوت و صدا گرم داشتست ۲
چون بیضه نه سپهر در آرد بزیر بال
مرغی که آشیان وفا گرم داشتست ۳
در چنگ زهره هست نوای غلط مرو
کاین بزم را ترانه ی ما گرم داشتست ۴
یک مشتریست بر در این خانه آفتاب
بازار خوبی تو خدا گرم داشتست ۵
تا کی دهد عنان مرادم فلک بدست
حالا به تازیانه مرا گرم داشتست ۶
در حیرتم که آتش صوفی برای چیست
چون صفه را سماع و صفا گرم داشتست ۷
تا آمدم بوادی هجران گداختم
این منزل خراب هوا گرم داشتست ۸
چون شمع تا نسوخت فغانی نیافت وصل
مجلس از آن اوست که جا گرم داشتست ۹
حسنش بر این خیال خطا گرم داشتست ۱
در عاشقی بشورش من نیست عندلیب
هنگامه را بصوت و صدا گرم داشتست ۲
چون بیضه نه سپهر در آرد بزیر بال
مرغی که آشیان وفا گرم داشتست ۳
در چنگ زهره هست نوای غلط مرو
کاین بزم را ترانه ی ما گرم داشتست ۴
یک مشتریست بر در این خانه آفتاب
بازار خوبی تو خدا گرم داشتست ۵
تا کی دهد عنان مرادم فلک بدست
حالا به تازیانه مرا گرم داشتست ۶
در حیرتم که آتش صوفی برای چیست
چون صفه را سماع و صفا گرم داشتست ۷
تا آمدم بوادی هجران گداختم
این منزل خراب هوا گرم داشتست ۸
چون شمع تا نسوخت فغانی نیافت وصل
مجلس از آن اوست که جا گرم داشتست ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۲۶۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۶ - از گلم گلها شکفت و از مزارم لاله خاست
گوهر بعدی:شماره ۱۳۸ - باز با مرغ سحر خوان غنچه عهد تازه بست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
