هوش مصنوعی:
این شعر از فغانی شیرازی، با تصاویر زیبا و استعارات غنی، به توصیف بهار و طبیعت میپردازد. شاعر با استفاده از عناصری مانند مرغ سحر، غنچه، گل، سبزه، و باده، فضایی شاد و مستانه را ترسیم میکند. او از عشق، شادی، و زیباییهای طبیعت سخن میگوید و بر دانش استادانی که چنین زیبا این صحنهها را به تصویر کشیدهاند، آفرین میفرستد.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عرفانی و استعارات پیچیدهای است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار است. همچنین، اشارههایی به مستی و بادهنوشی دارد که مناسب گروههای سنی بالاتر است.
شماره ۱۳۸ - باز با مرغ سحر خوان غنچه عهد تازه بست
باز با مرغ سحر خوان غنچه عهد تازه بست
دفتر گلرا بعنوان وفا شیرازه بست ۱
جذب آب و سبزه بیرون برد گلرویان شهر
محتسب هر چند از غیرت در دروازه بست ۲
جوش مستان و خروش رود و گلبانگ هزار
زین نواها در هوا از شش جهت آوازه بست ۳
اشتیاق باده چندان شد که هنگام صبوح
نرگس مخمور نتواند لب از خمیازه بست ۴
طرح این مجلس برون ز اندازه ی وهمست و عقل
آفرین بر دانش استاد کاین اندازه بست ۵
نازکان باغ را حاجت به رنگ و بو نبود
زین سبب در کاسه های لاله مشک و غازه بست ۶
طبع موزون فغانی بین که در گلزار عشق
هر بهار از معنی رنگین چه نخل تازه بست ۷
دفتر گلرا بعنوان وفا شیرازه بست ۱
جذب آب و سبزه بیرون برد گلرویان شهر
محتسب هر چند از غیرت در دروازه بست ۲
جوش مستان و خروش رود و گلبانگ هزار
زین نواها در هوا از شش جهت آوازه بست ۳
اشتیاق باده چندان شد که هنگام صبوح
نرگس مخمور نتواند لب از خمیازه بست ۴
طرح این مجلس برون ز اندازه ی وهمست و عقل
آفرین بر دانش استاد کاین اندازه بست ۵
نازکان باغ را حاجت به رنگ و بو نبود
زین سبب در کاسه های لاله مشک و غازه بست ۶
طبع موزون فغانی بین که در گلزار عشق
هر بهار از معنی رنگین چه نخل تازه بست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۷۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۷ - خورشید من که رخش جفا گرم داشتست
گوهر بعدی:شماره ۱۳۹ - اگرچه زشت نماید بدوستان ستم دوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.