شماره ۱۴۷ - روزی که در دلم عشق تو خانه ساخت

روزی که در دلم عشق تو خانه ساخت
سیل بلا بخانه ی صبرم روانه ساخت ۱

نقاش قدرت آن رخ عابد فریب را
آشوب روزگار و بلای زمانه ساخت ۲

آن قطره ها که بر مژه ام خوشه بسته بود
چشمم ز شوق لعل لبت دانه دانه ساخت ۳

صد بار یاد کرد گلستان کوی تو
بلبل که در حریم چمن آشیانه ساخت ۴

خواب اجل گرفته من خسته را که دل
شرح درازی شب هجران فسانه ساخت ۵

شمشاد را که فاخته در طول بندگیست
خواهد برای زلف تو مشاطه شانه ساخت ۶

آن شهسوار گو مکش از غمزه تیغ کین
چون کار عالمی بسر تازیانه ساخت ۷

عاشق به یک نگاه تو ای ماه چارده
کار هزار ساله درین آستانه ساخت ۸

مطرب ز بهر گریه ی جانسوز اهل درد
گفتار دردناک فغانی بهانه ساخت ۹