شماره ۱۴۹ - مست تو بجز ناله ی جانسوز ندانست

مست تو بجز ناله ی جانسوز ندانست
نشناخت گل تازه و نوروز ندانست ۱

مجنون تو هم بر سر خاکستر گلخن
جان داد و بهار چمن افروز ندانست ۲

فردا چکند با جگر سوخته عاشق
چون فایده ی صحبت امروز ندانست ۳

از رنگ قبا سوخت دل از دور چو دیدت
نقش کمر و تاج طلا دوز ندانست ۴

سوز دل عشاق چراغ دل و جانست
بی نور، درونی که چنین سوز ندانست ۵

دل جوهر دانش بمی و روی نکو داد
قدر خرد مصلحت آموز ندانست ۶

ناقص شد ازین طارم فیروزه فغانی
مسکین اثر طالع فیروز ندانست ۷