هوش مصنوعی:
شاعر در این متن عشق و علاقهی خود را به یار و باده بیان میکند و تأثیر آنها را بر زندگی خود توصیف مینماید. او از جدایی، نالههای عاشقانه، و تأثیر طبیعت و زمان بر احساساتش سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عاشقانه و اشاره به میگساری است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد. همچنین، درک عمیقتر اشعار کلاسیک معمولاً به بلوغ فکری بیشتری نیاز دارد.
شماره ۱۵۵ - مرا به باده نه باغ و بهار شد باعث
مرا به باده نه باغ و بهار شد باعث
بهار و باغ چه باشد که یار شد باعث ۱
رسیده بود گل آن سرو چون به باغ آمد
بیار می که یکی از هزار شد باعث ۲
نبود ناله ی مرغ چمن ز جلوه ی گل
لطافت رخ آن گلعذار شد باعث ۳
اگر بمیکده رفتیم عذر ما بپذیر
که باده خوردن ما را بهار شد باعث ۴
گر از تو یکدوسه روزی جدا شدیم مرنج
که گردش فلک و روزگار شد باعث ۵
اگر ز کوی تو رفتم باختیار نبود
فغان و ناله ی بی اختیار شد باعث ۶
بمجلس تو فغانی کشید طعن رقیب
گل وصال تو بر زخم خار شد باعث ۷
بهار و باغ چه باشد که یار شد باعث ۱
رسیده بود گل آن سرو چون به باغ آمد
بیار می که یکی از هزار شد باعث ۲
نبود ناله ی مرغ چمن ز جلوه ی گل
لطافت رخ آن گلعذار شد باعث ۳
اگر بمیکده رفتیم عذر ما بپذیر
که باده خوردن ما را بهار شد باعث ۴
گر از تو یکدوسه روزی جدا شدیم مرنج
که گردش فلک و روزگار شد باعث ۵
اگر ز کوی تو رفتم باختیار نبود
فغان و ناله ی بی اختیار شد باعث ۶
بمجلس تو فغانی کشید طعن رقیب
گل وصال تو بر زخم خار شد باعث ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۲۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۴ - دیوانه ام مرا سخن واژگون بسست
گوهر بعدی:شماره ۱۵۶ - دو هفته ییکه حریفی درین سرای سپنج
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.