خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر از حافظ، به زیباییهای دنیوی و لذات گذرا اشاره دارد و در عین حال، از غفلت مردم از حقایق عمیقتر زندگی انتقاد میکند. شاعر از عشق، می، و طبیعت به عنوان نمادهایی برای درک عمیقتر هستی استفاده میکند و به مخاطب هشدار میدهد که اسیر ظواهر نشود.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و انتقادی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، اشارههای غیرمستقیم به می و عشق ممکن است نیاز به درک بالاتری از ادبیات و فرهنگ داشته باشد.
شماره ۱۵۹ - مردم ز عیش گلشن دنیا چه دیده اند
مردم ز عیش گلشن دنیا چه دیده اند
این بیغمان ز باغ و تماشا چه دیده اند ۱
امروز چون مراد هم اینجا میسرست
اصحاب در بشارت فردا چه دیده اند ۲
احبابرا حیات ز اصحاب عشرتست
اندیشه کن که از گل و صهبا چه دیده اند ۳
خصمانه در ملامت رندان نهند روی
این خلق بی ملاحظه از ما چه دیده اند ۴
خاصان بزم وصل بجویند نوبهار
مقصود صحبست ز صحرا چه دیده اند ۵
نقد روان دهند و ستانند آب تلخ
مستان درین معامله آیا چه دیده اند ۶
از باده منع خلق نه قانون حکمتست
تا مردم دقیق درینجا چه دیده اند ۷
ترسم که خودپرست شوی آفتاب من
گر گویمت کزان رخ زیبا چه دیده اند ۸
جایی که همچو آب رود خون عاشقان
در بودن فغانی شیدا چه دیده اند ۹
این بیغمان ز باغ و تماشا چه دیده اند ۱
امروز چون مراد هم اینجا میسرست
اصحاب در بشارت فردا چه دیده اند ۲
احبابرا حیات ز اصحاب عشرتست
اندیشه کن که از گل و صهبا چه دیده اند ۳
خصمانه در ملامت رندان نهند روی
این خلق بی ملاحظه از ما چه دیده اند ۴
خاصان بزم وصل بجویند نوبهار
مقصود صحبست ز صحرا چه دیده اند ۵
نقد روان دهند و ستانند آب تلخ
مستان درین معامله آیا چه دیده اند ۶
از باده منع خلق نه قانون حکمتست
تا مردم دقیق درینجا چه دیده اند ۷
ترسم که خودپرست شوی آفتاب من
گر گویمت کزان رخ زیبا چه دیده اند ۸
جایی که همچو آب رود خون عاشقان
در بودن فغانی شیدا چه دیده اند ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۸ - مرغ دلم به حلقه ی مویی نهاده رخ
گوهر بعدی:شماره ۱۶۰ - دلم که سوخت سپند مه جمال تو باد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
