شماره ۱۶۰ - دلم که سوخت سپند مه جمال تو باد

دلم که سوخت سپند مه جمال تو باد
اسیر سلسله و دام زلف و خال تو باد ۱

هزار افسر شاهی و تخت سلطانی
فدای سلطنت حسن بیزوال تو باد ۲

تمام صورت احوال دردمندان را
مدام جلوه در آیینه ی جمال تو باد ۳

ز دفتر دل عشاق چون گشایی فال
نوای زمزمه ی شوق حسب حال تو باد ۴

چراغ دیده ی شب زنده دار من یا رب
ز نور شمع طربخانه ی وصال تو باد ۵

چو صف کشند بتاراج دل سیه چشمان
بلای اهل نظر شیوه ی غزال تو باد ۶

بلای جان فغانی و آفت نظرش
کرشمه ی خم ابروی چون هلال تو باد ۷