هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ است که با استفاده از تصاویر طبیعی مانند باد، گل، و ماه، به بیان احساسات عاشقانه و عرفانی میپردازد. شاعر با پرسشهای پی در پی، از رازهای ناشناخته عشق و زیبایی سخن میگوید و به افسانهوار بودن این احساسات اشاره میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای درک کامل، نیاز به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری داشته باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۶۱ - این باد ز طرف چمن کیست که داند
این باد ز طرف چمن کیست که داند
وین بوی گل از پیرهن کیست که داند ۱
این نافه که بر گل شکند غالیه ی تر
از سلسله ی پر شکن کیست که داند ۲
دانم که مه بدر بود خسرو انجم
آن ماه نو از انجمن کیست که داند ۳
من خود شدم افسانه ی شهری بفسونش
افسون تو مهر دهن کیست که داند ۴
ما را به رخ زرد بود صد رقم از خون
آن گلرخ نسرین بدن کیست که داند ۵
ای باد چه داری خبر از غنچه ی لعلش
آن غنچه دهن با سخن کیست که داند ۶
آشوب دل و دیده ی بیدار فغانی
نظاره ی سرو و سمن کیست که داند ۷
وین بوی گل از پیرهن کیست که داند ۱
این نافه که بر گل شکند غالیه ی تر
از سلسله ی پر شکن کیست که داند ۲
دانم که مه بدر بود خسرو انجم
آن ماه نو از انجمن کیست که داند ۳
من خود شدم افسانه ی شهری بفسونش
افسون تو مهر دهن کیست که داند ۴
ما را به رخ زرد بود صد رقم از خون
آن گلرخ نسرین بدن کیست که داند ۵
ای باد چه داری خبر از غنچه ی لعلش
آن غنچه دهن با سخن کیست که داند ۶
آشوب دل و دیده ی بیدار فغانی
نظاره ی سرو و سمن کیست که داند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۷۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۰ - دلم که سوخت سپند مه جمال تو باد
گوهر بعدی:شماره ۱۶۲ - آن پریچهره که دیوانه اش اهل نظرند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.