شماره ۱۶۲ - آن پریچهره که دیوانه اش اهل نظرند

آن پریچهره که دیوانه اش اهل نظرند
عاشقانش همه دیوانه تر از یکدگرند ۱

آه ازین عشوه نمایان که بهر چشم زدن
در نظر چشمه ی نوشند و بدل نیشترند ۲

روی او پرو شمعیست که افروخت جهان
دیگران نور چراغند که بر یکدگرند ۳

نکشم آه و کشم بر رخ دل پرده ی صبر
آه ازین قوم که بر داغ نهان پرده درند ۴

ماه رخسار تو دارد اثر مهر تمام
خوبرویان دگر چون مه نو بی اثرند ۵

از غلوی می عشق تو خبردار یکیست
باقی آنند کزین رطل گران بیخبرند ۶

گر هزارند حریفان تو در چند هزار
بدو جام از می عشق تو یکی جان نبرند ۷

بس کن این گریه ی شبگیر فغانی که چو صبح
مردم از اشک جگرگون تو خونین جگرند ۸