هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و انتظار یار میگوید و احساسات خود را با تصاویری مانند سوزش شمع، پروانه، اشکهای نومیدی و آه سینهسوز توصیف میکند. او از درد فراق و امید به وصال سخن میگوید و با مضامینی مانند غم، عشق و انتظار، حالات درونی خود را بیان میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و پیچیده مانند عشق، اندوه و انتظار است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با شعر کلاسیک فارسی دارد.
شماره ۱۶۸ - چو باشم سر بزانو مانده شب در فکر یار خود
چو باشم سر بزانو مانده شب در فکر یار خود
رود چشمم بخواب و ماه بینم در کنار خود ۱
ببزم شمع خودخواهم که سوزم همچو پروانه
که غیرت می برم از سایه ی شخص نزار خود ۲
به راه انتظارش تا بکی از اشک نومیدی
بخون غلتیده بینم دیده ی شب زنده دار خود ۳
ز آه سینه سوزم چون چراغ لاله درگیرد
خس و خاری که شب در دشت غم سازم حصار خود ۴
فغانی چون بخاطر بگذراند روز وصل او
نهد صد داغ حسرت بر دل امیدوار خود ۵
رود چشمم بخواب و ماه بینم در کنار خود ۱
ببزم شمع خودخواهم که سوزم همچو پروانه
که غیرت می برم از سایه ی شخص نزار خود ۲
به راه انتظارش تا بکی از اشک نومیدی
بخون غلتیده بینم دیده ی شب زنده دار خود ۳
ز آه سینه سوزم چون چراغ لاله درگیرد
خس و خاری که شب در دشت غم سازم حصار خود ۴
فغانی چون بخاطر بگذراند روز وصل او
نهد صد داغ حسرت بر دل امیدوار خود ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۶۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۷ - محتسب گر بدر میکده مانع نشود
گوهر بعدی:شماره ۱۶۹ - مقیدان تو از یاد غیر خاموشند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.