خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، بیانگر درد عشق، وفاداری، و ستایش معشوق است. شاعر از جفاهای معشوق سخن می‌گوید اما با وجود این، عشق و وفاداری خود را حفظ می‌کند. همچنین، اشاراتی به مفاهیم عرفانی مانند سماع و ناله‌های عاشقانه دارد.

متن شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی بیشتری نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا سنگین باشد.

مشاهده کامل

شماره ۱۷۰ - آنی که از تو حرف جفا می توان شنید

آنی که از تو حرف جفا می توان شنید
دردت کشم که نام دوا می توان شنید ۱

قدت بلند باد که بر نخل حسن تست
آن گل کزو نسیم وفا می توان شنید ۲

بگشای لب که هر چه تو گویی چنان کنم
حکم ترا بسمع رضا می توان شنید ۳

جایی که پسته ی تو زبان آوری کند
دشنام تلخ به ز دعا می توان شنید ۴

خوبان بعاشقان سخن خوش نمی کنند
ور هم سخن کنند کجا می توان شنید ۵

فریاد از آن سماع و فغان زین نوای نی
یکچند نیز ناله ی ما می توان شنید ۶

مقصود صحبتست ز گل، ورنه بوی گل
انصاف اگر بود ز صبا می توان شنید ۷

شد سالها که ناله ی فرهاد پست شد
در بیستون هنوز صدا می توان شنید ۸

مرغان شدند مست فغانی مرو ز باغ
کز هر زبان هزار نوا می توان شنید ۹
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۶۹ - مقیدان تو از یاد غیر خاموشند
گوهر بعدی:شماره ۱۷۱ - فراوشم شود چندان کزو بیداد می آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.