هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، عشق و رنجهای عاشقانه را با تصاویر زیبا و استعارههای غنی مانند گُل، شراب، و شمع بیان میکند. شاعر از درد فراق و اشتیاق به معشوق میگوید و تأکید میکند که زیبایی معشوق بینظیر است.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از استعارهها مانند شراب و کباب شدن جگر نیاز به درک ادبی بالاتری دارند.
شماره ۱۸۳ - گلی که از نفسش مشک ناب بگدازد
گلی که از نفسش مشک ناب بگدازد
چرا لب شکرین از شراب بگدازد ۱
خوش آن بدن که ز می در قبا چو گل روید
نه آنکه همچو شکر در گلاب بگدازد ۲
بر آن سرم که چراغی ز روغنم ماند
دمی که این تن بیخورد و خواب بگدازد ۳
گهی ز غم جگر پاره ام کباب شود
دمی ز غصه دلم چون کباب بگدازد ۴
بدلفروزی شمع جمال او نرسد
هزار سال اگر آفتاب بگدازد ۵
فغانی از طلب کیمیا نیاساید
مگر دمی که درین اضطراب بگدازد ۶
چرا لب شکرین از شراب بگدازد ۱
خوش آن بدن که ز می در قبا چو گل روید
نه آنکه همچو شکر در گلاب بگدازد ۲
بر آن سرم که چراغی ز روغنم ماند
دمی که این تن بیخورد و خواب بگدازد ۳
گهی ز غم جگر پاره ام کباب شود
دمی ز غصه دلم چون کباب بگدازد ۴
بدلفروزی شمع جمال او نرسد
هزار سال اگر آفتاب بگدازد ۵
فغانی از طلب کیمیا نیاساید
مگر دمی که درین اضطراب بگدازد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۴۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۲ - تو آن گلی که مه آسمان جبین تو بوسد
گوهر بعدی:شماره ۱۸۴ - مجاوران سر کوی یار سر بخشند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
