شماره ۲۱۶ - عشق آمد و هوای صف طاعتم نماند

عشق آمد و هوای صف طاعتم نماند
پرهیز ای فرشته که آن عصمتم نماند ۱

دردا که از دعا تو بدستم نیامدی
وز جانب کسی نظر همتم نماند ۲

خود را به عشق لاله رخی سوختم تمام
اندوه دوزخ و هوس جنتم نماند ۳

دادی بسی نمک شکری نیز لطف کن
کز خوان نعمت تو جزین قسمتم نماند ۴

می ده که گر فرشته شوم همچنان بدم
بدنام چون شدم بر کس حرمتم نماند ۵

دنبال آرزوی دل خود نمی روم
نومیدیم بسوخت بسی رغبتم نماند ۶

اکنون که چون فغانیم افگندی از نظر
گر هم که داشتم هنری قیمتم نماند ۷