هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و غمگین است که در آن شاعر از درد عشق، جدایی، و رنجهای ناشی از آن سخن میگوید. او از معشوق خود میخواهد که زیباییها و رفتارهایش را پنهان نکند و از غم و داغ دلش مینالد. همچنین، اشارههایی به مستی و بیخودی نیز در شعر دیده میشود.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا سنگین باشد. همچنین، اشارههای غیرمستقیم به مستی و بیخودی ممکن است برای گروههای سنی پایین مناسب نباشد.
شماره ۲۴۱ - میخواره ی مرا لب خندان نگه کنید
میخواره ی مرا لب خندان نگه کنید
زان شکل آنچه می کشدم آن نگه کنید ۱
ناگه سیاستی بنماید غیور من
گفتم هزار بار که پنهان نگه کنید ۲
ای گلرخان به صورت آن ترک بنگرید
چشم سیاه و زلف پریشان نگه کنید ۳
بیباک من رسید دگر مست و سرگران
طرف کلاه و چاک گریبان نگه کنید ۴
تا چند منع ما ز خرابی و بیخودی
یکبار آن کرشمه و جولان نگه کنید ۵
هر دیده نیست آگه از آن صورت غریب
خوبی او ازین دل ویران نگه کنید ۶
در یکزمان وصل چه درد از دلم رود
عمری بلا و محنت هجران نگه کنید ۷
داغی که در دلست فغانی خسته را
زین آه گرم و ناله ی سوزان نگه کنید ۸
زان شکل آنچه می کشدم آن نگه کنید ۱
ناگه سیاستی بنماید غیور من
گفتم هزار بار که پنهان نگه کنید ۲
ای گلرخان به صورت آن ترک بنگرید
چشم سیاه و زلف پریشان نگه کنید ۳
بیباک من رسید دگر مست و سرگران
طرف کلاه و چاک گریبان نگه کنید ۴
تا چند منع ما ز خرابی و بیخودی
یکبار آن کرشمه و جولان نگه کنید ۵
هر دیده نیست آگه از آن صورت غریب
خوبی او ازین دل ویران نگه کنید ۶
در یکزمان وصل چه درد از دلم رود
عمری بلا و محنت هجران نگه کنید ۷
داغی که در دلست فغانی خسته را
زین آه گرم و ناله ی سوزان نگه کنید ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۲۶۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۰ - چه تندی است که سویت نگاه نتوان کرد
گوهر بعدی:شماره ۲۴۲ - غباری کان گل از دامن بوقت رفتن افشاند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
