هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از عشق و انتظار معشوق میگوید. شاعر از زیبایی معشوق و تأثیر افسونگر او سخن میگوید و آرزوی دیدارش را دارد. همچنین، اشارهای به تأثیر پندگویان و دیوانگی ناشی از عشق دارد. در نهایت، شاعر از آرامش و نور معشوق در دل و دیده سخن میگوید.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی قدیمی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۲۵۴ - چون از می صبوحی رنگ رخش برآید
چون از می صبوحی رنگ رخش برآید
بهر نظاره ی او خورشید بر در آید ۱
خوش آنکه سر بزانو باشم در انتظارش
ناگه چو سر بر آرم آن ماه بر سر آید ۲
افسون پندگویان دیوانه ساخت ما را
با آن پری بگویید تا در برابر آید ۳
آسوده یی کزین در بیرون رود سلامت
دارد سر ملامت گر بار دیگر آید ۴
آن نور دیده دارد جا در دل فغانی
در دل خوشست لیکن در دیده خوشتر آید ۵
بهر نظاره ی او خورشید بر در آید ۱
خوش آنکه سر بزانو باشم در انتظارش
ناگه چو سر بر آرم آن ماه بر سر آید ۲
افسون پندگویان دیوانه ساخت ما را
با آن پری بگویید تا در برابر آید ۳
آسوده یی کزین در بیرون رود سلامت
دارد سر ملامت گر بار دیگر آید ۴
آن نور دیده دارد جا در دل فغانی
در دل خوشست لیکن در دیده خوشتر آید ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۴۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵۳ - در تن سوخته چندانکه نفس می گنجد
گوهر بعدی:شماره ۲۵۵ - دمی که بوی گل از باد نوبهار آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
