شماره ۲۶۹ - زبان به وصف جمال تو بر نمی آید

زبان به وصف جمال تو بر نمی آید
که خوبی تو به تقریر در نمی آید ۱

هزار صورت اگر می کشد مصور صنع
یکی ز شکل تو مطبوع‌تر نمی آید ۲

چه وصف جلوه‌ی گلهای ناشکفته کنم
چو غیر حسن توام در نظر نمی آید ۳

بر آن سرم که به سر وقت کشتنم آیی
دریغ و درد که عمرم به سر نمی آید ۴

که می رود به تماشای آن خجسته جمال
که از نظاره‌ی او بی‌خبر نمی آید ۵

ز آب دیده‌ی حیران خویش در عجبم
که بی‌نشانه‌ی خون جگر نمی آید ۶

نشان او ز که پرسد فغانی حیران
که هر که رفت به کویش دگر نمی آید ۷