هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از دیدن معشوقی زیبا و فرار کرده از دست رقیبان سخن می‌گوید. او توصیف‌های زیبایی از معشوق، مانند چشمان درخشان، موهای خمیده، و قامت بلند ارائه می‌دهد. همچنین، شاعر از احساسات درونی خود، مانند آشفتگی دل و عقل، و تأثیرات عشق بر وجودش صحبت می‌کند. در نهایت، شعر با اشاره به گل لاله و آتش عشق به پایان می‌رسد.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال به‌طور کامل قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به‌کار رفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه برای درک بهتر دارند.

شماره ۲۷۱ - دوش آن پری ز دام رقیبان رمیده بود

دوش آن پری ز دام رقیبان رمیده بود
صید کمند ما شده آیا چه دیده بود ۱

در جویبار دیده ی عشاق جلوه داشت
سروی که سر ز چشمه ی حیوان کشیده بود ۲

بر برگ گل دمیده فسون سبزه ی خطش
خوش سبزه یی کز آب لطافت دمیده بود ۳

رندانه با گدای خود آن پادشاه حسن
بزم وصال بر در میخانه چیده بود ۴

می گفت هر سخن که گره بود در دلم
گویا که از زبان من آنها شنیده بود ۵

آشوب دیده و دل و آسیب عقل و دین
آن قامت کشیده و زلف خمیده بود ۶

بر سر هر اشاره که شرح و بیان نداشت
تا دیده را به هم زده بودم رسیده بود ۷

آن لاله یی که چید فغانی ز باغ وصل
تأثیر آتش جگر و آب دیده بود ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۷۰ - سری که در قدم سرو سرفراز تو باشد
گوهر بعدی:شماره ۲۷۲ - تا دیده با رخ تو مقابل نمی شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.