هوش مصنوعی: این شعر بیانگر درد و رنج عاشقی است که از فراق و جفای معشوق رنج می‌برد. شاعر از یاد معشوق، داغ دل، و ناکامی‌های عاشقانه می‌گوید و اشاره می‌کند که با وجود گذشت زمان، این دردها از دل او بیرون نمی‌روند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و رنج‌های روحی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و ممکن است برای نوجوانان کم‌سن‌وسال نامناسب باشد.

شماره ۲۷۷ - یاد تو هیچم از دل پر خون نمی رود

یاد تو هیچم از دل پر خون نمی رود
وز دیده ام خیال تو بیرون نمی رود ۱

نام وفا مبر که دلم از جفا پرست
این داغهای کهنه بافسون نمی رود ۲

صد گونه گل ز منزل لیلی شکفت و ریخت
داغش هنوز از دل مجنون نمی رود ۳

چشمم سپید گشت ولی آه کز دلم
زلف سیاه و عارض گلگون نمی رود ۴

زینگونه کز جفا جگرم آب می کنی
از چشم من نکوست که جیحون نمی رود ۵

آهم قبول نیست وگرنه کدام روز
این شعله ی ضعیف بگردون نمی رود ۶

می شد فغانی از پی خوبان بصد نیاز
آیا چه گفته اند که اکنون نمی رود ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۷۶ - بگذشت از غرور و عتابش کسی ندید
گوهر بعدی:شماره ۲۷۸ - گر می روم نزدیک او شوق وصالم می کشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.