هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر درد و رنج عاشقی است که از فراق و جفای معشوق رنج میبرد. شاعر از یاد معشوق، داغ دل، و ناکامیهای عاشقانه میگوید و اشاره میکند که با وجود گذشت زمان، این دردها از دل او بیرون نمیروند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و رنجهای روحی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و ممکن است برای نوجوانان کمسنوسال نامناسب باشد.
شماره ۲۷۷ - یاد تو هیچم از دل پر خون نمی رود
یاد تو هیچم از دل پر خون نمی رود
وز دیده ام خیال تو بیرون نمی رود ۱
نام وفا مبر که دلم از جفا پرست
این داغهای کهنه بافسون نمی رود ۲
صد گونه گل ز منزل لیلی شکفت و ریخت
داغش هنوز از دل مجنون نمی رود ۳
چشمم سپید گشت ولی آه کز دلم
زلف سیاه و عارض گلگون نمی رود ۴
زینگونه کز جفا جگرم آب می کنی
از چشم من نکوست که جیحون نمی رود ۵
آهم قبول نیست وگرنه کدام روز
این شعله ی ضعیف بگردون نمی رود ۶
می شد فغانی از پی خوبان بصد نیاز
آیا چه گفته اند که اکنون نمی رود ۷
وز دیده ام خیال تو بیرون نمی رود ۱
نام وفا مبر که دلم از جفا پرست
این داغهای کهنه بافسون نمی رود ۲
صد گونه گل ز منزل لیلی شکفت و ریخت
داغش هنوز از دل مجنون نمی رود ۳
چشمم سپید گشت ولی آه کز دلم
زلف سیاه و عارض گلگون نمی رود ۴
زینگونه کز جفا جگرم آب می کنی
از چشم من نکوست که جیحون نمی رود ۵
آهم قبول نیست وگرنه کدام روز
این شعله ی ضعیف بگردون نمی رود ۶
می شد فغانی از پی خوبان بصد نیاز
آیا چه گفته اند که اکنون نمی رود ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۷۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۶ - بگذشت از غرور و عتابش کسی ندید
گوهر بعدی:شماره ۲۷۸ - گر می روم نزدیک او شوق وصالم می کشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.