هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از درد هجران و عشق نافرجام خود میگوید. او از بیوفایی معشوق و رنجهای ناشی از آن شکایت دارد و احساس تنهایی و ناامیدی خود را بیان میکند. تصاویری مانند گل، می، و باغ نشاندهندهی عشق و شادیهای از دست رفته است، در حالی که تیغ و خون نماد رنج و درد هستند.
رده سنی:
16+
این متن حاوی مضامین عاشقانهی عمیق و احساسات پیچیدهی انسانی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، برخی از تصاویر مانند تیغ و خون ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.
شماره ۲۸۲ - دلم بی آن شکر لب ترک عیش خویشتن گیرد
دلم بی آن شکر لب ترک عیش خویشتن گیرد
نه گل را بو کند نه ساغر می در دهن گیرد ۱
من از خون خوردن شبهای هجر افتاده ام بیخود
صبوحی کرده او با دیگران راه چمن گیرد ۲
ز جور او کشم تیغ و کنم آهنگ قتل خود
مگر رحمی کند آن بیوفا و دست من گیرد ۳
فغان از طبع شوخ او که چون در دلی گویم
مرا در پیچد و صد نکته بر هر یک سخن گیرد ۴
نسمی گر وزد در کوی او سوزم من بیدل
زرشک آنکه ناگه بوی آن گل پیرهن گیرد ۵
رود با مطرب و می هر شب آن گل در گلستانی
فغانی با دل سوزان ره بیت الحزن گیرد ۶
نه گل را بو کند نه ساغر می در دهن گیرد ۱
من از خون خوردن شبهای هجر افتاده ام بیخود
صبوحی کرده او با دیگران راه چمن گیرد ۲
ز جور او کشم تیغ و کنم آهنگ قتل خود
مگر رحمی کند آن بیوفا و دست من گیرد ۳
فغان از طبع شوخ او که چون در دلی گویم
مرا در پیچد و صد نکته بر هر یک سخن گیرد ۴
نسمی گر وزد در کوی او سوزم من بیدل
زرشک آنکه ناگه بوی آن گل پیرهن گیرد ۵
رود با مطرب و می هر شب آن گل در گلستانی
فغانی با دل سوزان ره بیت الحزن گیرد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۴۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸۱ - درون سینه ام این نیم جان کز بهر ماهی بود
گوهر بعدی:شماره ۲۸۳ - از کعبه عزم دیر برون از طریق بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.