شماره ۲۸۳ - از کعبه عزم دیر برون از طریق بود

از کعبه عزم دیر برون از طریق بود
آیا چه چاره چون دل گمره رفیق بود ۱

همچون فرشته از در میخانه بازگشت
عقلم که دیرساله رفیق شفیق بود ۲

اندیشه ی مفرح یاقوت داشت دل
غافل که نشأه در می همچون عقیق بود ۳

رمزی که از زبان صراحی شنید جام
کنهش کسی نیافت که مقصد عمیق بود ۴

آخر باب و دانه ی میخانه صید شد
مرغ دلم که طایر بیت العتیق بود ۵

حرفی شنیدم از لب جانبخش ساقیی
از جا شدم که نکته بغایت دقیق بود ۶

هم در میان گریه فغانی فرود رفت
بیرون نشد ز بزم تو مسکین غریق بود ۷