هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، با بهره‌گیری از تصاویر شاعرانه و نمادین، به موضوعاتی مانند گذر زمان، ناپایداری دنیا، بی‌وفایی روزگار، و تلخی‌های زندگی می‌پردازد. شاعر از ساقی می‌خواهد که شراب بدهد تا از غم‌ها رهایی یابد و به طرب بپردازد. همچنین، از ناپایداری عشق و رنج‌های ناشی از آن سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناامیدی و بی‌وفایی دنیا ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد. علاوه بر این، اشاره به شراب و می‌نوشی (که در ادبیات کلاسیک فارسی اغلب نمادین است) ممکن است نیاز به توضیح برای نوجوانان داشته باشد.

شماره ۲۸۴ - ساقی بیا که روز برفتن شتاب کرد

ساقی بیا که روز برفتن شتاب کرد
می ده که عید پای طرب در رکاب کرد ۱

آنکس که ذوق باده برو تلخ می نمود
بگذاشت جام شربت و میل شراب کرد ۲

آن نازنین که دسته ی گل داشت پیش رو
از چشم خونفشان محبان حجاب کرد ۳

از آفت خرابی سیل فنا گذشت
دریا دلی که خانه تهی چون حباب کرد ۴

رنگی ز بیوفایی ایام گل نمود
باد خزان که خانه ی بلبل خراب کرد ۵

عمری رقیب در طلب وصل او دوید
آنش نشد مسیر و ما را عذاب کرد ۶

از آه گرم خویش فغانی تمام سوخت
آندم که یاد صحبت آن آفتاب کرد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۲۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۸۳ - از کعبه عزم دیر برون از طریق بود
گوهر بعدی:شماره ۲۸۵ - نسوزیم که گل این چراغ می ماند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.