شماره ۲۹۶ - خنجر کشید و عربده با اهل حال کرد

خنجر کشید و عربده با اهل حال کرد
آن ترک مست بین که چه با خود خیال کرد ۱

حسنش یکی هزار شد و آمد از سفر
خوش آن هوا که پرورش این نهال کرد ۲

هر شیوه یی ز صورت او معنییست خاص
غافل همین ملاحظه ی خط و خال کرد ۳

ناصح برو که انس نگیرد به هیچ کس
دیوانه یی که همدمی آن غزال کرد ۴

یا رب چه شد که از سر ما سایه برگرفت
سروی که کارها همه بر اعتدال کرد ۵

ایزد ترا ز بهر دل خلق آفرید
وانگه چنین سرآمد و صاحب جمال کرد ۶

بگذار خون غیر جوانان بروزگار
کاین شحنه چند خون چنین پایمال کرد ۷

خونم چو آب خورد لبت وه چه خط نوشت
آنکس که بر تو خون فغانی حلال کرد ۸