شماره ۲۹۷ - تا کی کسی بزهد و لب خشک خو کند

تا کی کسی بزهد و لب خشک خو کند
خضر رهی کجاست که می در سبو کند ۱

ای طالب بهشت، در میفروش گیر
کانجا دهند آنچه دلت آرزو کند ۲

آنکس که بر پیاله ی ما پشت دست زد
گو اینقدر بساز که ناخن فرو کند ۳

خرسند شو که هر که زبان سؤال بست
حاجت نماندش که دگر گفتگو کند ۴

بی نیت درست نمازش درست نیست
منکر اگر ز چشمه ی حیوان وضو کند ۵

منعم بصد امید نشاند درخت گل
غافل که فرصتش نگذارد که بو کند ۶

کار فغانی از مدد خلق به نشد
کار نکو خوشست که بخت نکو کند ۷