شماره ۳۳۳ - هیچ دولت تا ابد باقی نمی ماند بکس

هیچ دولت تا ابد باقی نمی ماند بکس
دولتی کان هست باقی دولت عشقست و بس ۱

مرغ دل تا دام زلف و دانه ی خال تو دید
طایر اندیشه ام افتاد در دام هوس ۲

یار بی پروا و فریاد دل من بی اثر
هم ز دل فریادها دارم هم از فریاد رس ۳

ریخت خون خلق و می سازد بجولان پایمال
قاتل ما بر اسیران تند می راند فرس ۴

بوی گل هر جا که خواهی می رسد ای عندلیب
خواه در گشت گلستان خواه در کنج قفس ۵

بینوایان را حضور گلشن و گلخن یکیست
دیگران در سرو و گل بینند و ما در خار و خس ۶

بگذر از خود تا رسی ایدل بدان محمل نشین
تا بکی سرگشته می گردی باو از جرس ۷

بسکه می نالد فغانی بیتو شبهای دراز
صبح را از ناله ی او بر نمی آید نفس ۸