هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و اخلاقی است که مخاطب را از پیروی کورکورانه از هوس‌ها برحذر می‌دارد و به پاکی دل و عشق حقیقی دعوت می‌کند. شاعر با اشاره به زیبایی و چالاکی معشوق، از او می‌خواهد که به عشق واقعی توجه کند و از غم و ناراحتی دوری نماید. همچنین، تأکید بر خودآگاهی، پرهیز از غفلت و اهمیت آیینه‌ی دل (صفای باطن) از دیگر مضامین این شعر است.
رده سنی: 15+ این شعر دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.

شماره ۳۴۴ - از پی دل مرو و عاشق بی باک مباش

از پی دل مرو و عاشق بی باک مباش
ما غم عشق تو داریم تو غمناک مباش ۱

نیست چالاکتر از قد تو در گلشن حسن
از هوس مایل هر قامت چالاک مباش ۲

ای تو خود مرهم ریش دل خونین جگران
در خیال دل ریش و جگر چاک مباش ۳

خاک شد بر سر راه تو بسی جان عزیز
دامن افشان چو روی غافل ازین خاک مباش ۴

ما چو آیینه دل از غیر تو پرداخته ایم
یکنفس غافل ازین آینه ی پاک مباش ۵

باز از ادراک فغانی چو رود جانب عشق
ناصح او مشو و منکر ادراک مباش ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۴۳ - فغان ز بازی اسب و هوای خانه ی زینش
گوهر بعدی:شماره ۳۴۵ - می رسد عشق و دل افسرده می آرد بجوش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.