هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از مولانا بیانگر تسلیم و رضایت شاعر در برابر اراده معشوق (چه الهی چه انسانی) است. شاعر با بیانی استعارهآمیز و پر از تصاویر شاعرانه، اعلام میکند که از هر آنچه معشوق انجام دهد (مهر یا کین، ناز یا قهر) ناراحت نمیشود و به هیچ چیز جز او وابسته نیست. او خود را فانی در معشوق میداند و از دنیا و ملامتهای آن بیباک است.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و استعارههای پیچیده موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل تسلیم و فنا در معشوق نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۶۸ - یارم اگر بمهر کشد یا بکین چه باک
یارم اگر بمهر کشد یا بکین چه باک
من کشته ی ملامت و دردم ازین چه باک ۱
در خنده اش هزار گشادست زیر لب
از ناز اگر زند گرهی بر جبین چه باک ۲
من بر دو کون دست فشاندم برای او
او گر بمن ز قهر فشاند آستین چه باک ۳
مرغی که دارد از چمن آسمان نصیب
گر دانه یی نیافت ز کشت زمین چه باک ۴
گیرم که اهرمن برد انگشتری ملک
چون نام دیگریست نشان نگین چه باک ۵
جایی که صد همای نیابند استخوان
مور حقیر اگر نبرد انگبین چه باک ۶
دشمن ز آه گرم فغانی حذر نکرد
آتش پرست را ز دم آتشین چه باک ۷
من کشته ی ملامت و دردم ازین چه باک ۱
در خنده اش هزار گشادست زیر لب
از ناز اگر زند گرهی بر جبین چه باک ۲
من بر دو کون دست فشاندم برای او
او گر بمن ز قهر فشاند آستین چه باک ۳
مرغی که دارد از چمن آسمان نصیب
گر دانه یی نیافت ز کشت زمین چه باک ۴
گیرم که اهرمن برد انگشتری ملک
چون نام دیگریست نشان نگین چه باک ۵
جایی که صد همای نیابند استخوان
مور حقیر اگر نبرد انگبین چه باک ۶
دشمن ز آه گرم فغانی حذر نکرد
آتش پرست را ز دم آتشین چه باک ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۹۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶۷ - جانم افگارست و تن بیمار و دل خون از فراق
گوهر بعدی:شماره ۳۶۹ - تا کی روم ز کوی تو غمگین و دردناک
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.