شماره ۳۸۲ - از کوی تو چون باد بر آشفتم و رفتم

از کوی تو چون باد بر آشفتم و رفتم
گردی ز دل مدعیان رفتم و رفتم ۱

خون بسته دلم ته بته از داغ جدایی
ایگل ز تماشای تو نشکفتم و رفتم ۲

ای کاش که می مردم و معلوم نمی شد
این درد نهان تو که بنهفتم و رفتم ۳

آن وعده ی ناچار که صد بار شکستی
یکبار دگر از تو پذیرفتم و رفتم ۴

خوار آمده زانکوی بیاد آرم و سوزم
آن پند نکوخواه که نشنفتم و رفتم ۵

خالی نگذاری سر تابوت فغانی
ای نخل خرامان، سخنی گفتم و رفتم ۶