هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از درد فراق و عشق ناگسستنی خود میگوید. او از شمع یاد میکند و از سوختن خود در آتش عشق سخن میگوید. دلش از غم عشق پر از قطرههای خون است و نمیتواند بدون غم عشق نفس بکشد. او چشم از دنیا بسته و تنها به یاد معشوق است. در شب هجران، از آه و فغان میپرهیزد زیرا خود را در آتش عشق سوخته میداند.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و غمانگیز است که درک آنها نیاز به بلوغ عاطفی و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد.
شماره ۳۸۷ - بیتو شامی که چراغ طرب افروخته ام
بیتو شامی که چراغ طرب افروخته ام
یاد از شمع رخت کرده ام و سوخته ام ۱
چاک خواهد شدن آخر دل من همچو انار
زین همه قطره ی خون کز غمت اندوخته ام ۲
نتواند نفسی بود دلم بی غم عشق
چه توان کرد چنین هم خودش آموخته ام ۳
نه ز خوابست دمی گر نگشایم دیده
بی رخ خوب تو از غیر نظر دوخته ام ۴
در شب هجر مکش آه فغانی بسرم
که من دلشده از آتش خود سوخته ام ۵
یاد از شمع رخت کرده ام و سوخته ام ۱
چاک خواهد شدن آخر دل من همچو انار
زین همه قطره ی خون کز غمت اندوخته ام ۲
نتواند نفسی بود دلم بی غم عشق
چه توان کرد چنین هم خودش آموخته ام ۳
نه ز خوابست دمی گر نگشایم دیده
بی رخ خوب تو از غیر نظر دوخته ام ۴
در شب هجر مکش آه فغانی بسرم
که من دلشده از آتش خود سوخته ام ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۹۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۸۶ - دلم پیاله ی خون جام لاله گون چکنم
گوهر بعدی:شماره ۳۸۸ - ببویت صبحدم گریان بگلگشت چمن رفتم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.