شماره ۳۸۹ - دل گشت خون و داد بگریه سرای چشم

دل گشت خون و داد بگریه سرای چشم
چشمم بلای دل شد و دل شد بلای چشم ۱

از چشم خویش بیتو بجان آمدم بیا
چشم از سرم برون کن و بنشین بجای چشم ۲

دیوانه گشت و باز نیامد بدست من
تا شد دل رمیده ی من آشنای چشم ۳

همچون سواد دیده مرا در فراق تو
خاک سیه نشسته بماتمسرای چشم ۴

تا چشم باز کرد فغانی بروی تو
بیچاره کرد جان و دل خود فدای چشم ۵